Wysoka zawartość wanadu i żelaza wanadu

Płatki pięciotlenku wanadu w procesie elektrokrzemotermicznym powstają z 75% żelazokrzemu i niewielkiej ilości aluminium jako środków redukujących w podstawowym piecu łukowym poprzez dwa etapy redukcji i rafinacji. W okresie redukcji cały środek redukujący z jednego pieca oraz płatki pięciotlenku wanadu stanowiące 60~70% całkowitej ilości ładuje się do pieca elektrycznego, a redukcja krzemotermiczna odbywa się w żużlu o wysokiej zawartości tlenku wapnia . Gdy zawartość V2O5 w żużlu jest mniejsza niż 0,35%, żużel (zwany żużlem chudym, który można wyrzucić lub wykorzystać jako materiały budowlane) jest uwalniany i kierowany do okresu rafinacji. W tym czasie dodaje się płatek pięciotlenku wanadu i wapna w celu usunięcia nadmiaru krzemu i aluminium w cieczy stopowej, a skład żelazostopu spełnia wymagania, a żużel można usunąć. Żużel uwalniany po rafinacji nazywany jest żużlem bogatym (zawierającym V2O5 do 8~12%) i jest zawracany do użytku, gdy rozpoczyna się załadunek następnego pieca. Ciecz stopową zazwyczaj wlewa się do cylindrycznego wlewka, który wykańcza się po ochłodzeniu, odpędzeniu, kruszeniu i oczyszczeniu żużla. Metodę tę powszechnie stosuje się do wytapiania żelaza wanadu zawierającego 40–60% wanadu. Stopień odzysku wanadu może osiągnąć 98%. Rafinacja każdej tony żelaza i wanadu zużywa około 1600 kW·h energii elektrycznej.